irkaç ay önce İsrail, Rusya'dan İran'a "saldırmayacaklarına" dair mesajlarını iletmesini istemişti. Rusya da "İletiriz ama inanırlar mı bilmeyiz..." şerhiyle ulaştırdığı notaya, İran'ın cevabı şöyle olmuştu: "Saldırmayacağız dediklerine göre demek ki saldıracaklar..." Gerçekten de öyle oldu. Cenevre'de kurulan diplomasi masası, sinsi bir pusunun paravanı olarak kullanıldı. Washington ve Tel Aviv, masada el sıkışırken diğer elleriyle tetiğe bastılar. Daha ilk saatlerde 165 ilkokul kız çocuğunun kanı o masanın örtüsüne bulaştı. Hülasa, müzakere, diyalog ve etik değerler sinsi bir imha planının kalkanı yapıldı. İran'ın da "Demek ki saldıracaklar" öngörüsü gerçekleşti. Çünkü düşmanlarını çok iyi tanıyorlardı. Biz tanıyor muyuz peki? İsrail'in Gazze soykırımına başladığı ilk günden beri hâlihazırdaki hükümetin ortaya koyduğu tavır bihakkın tanıdığımızın kanıtı. Lakin aynı şey efkâr-ı umumiye için de geçerli mi, emin değilim... *** Bakınız, İsrail medyası "Türkiye yeni İran'dır" diyerek bir sonraki hedeflerini gündüz gözüyle dermeyan ediyor. MHP Genel Başkanı Bahçeli de Tahran'daki yangının bir sonraki durağının Anadolu olduğunu saptayarak "Ölümden öte köy yoktur..." diye rest çekiyor. İran'ı yıkmadan Türkiye'yi parçalayamayacakları görülmesin diye insanlarımızın gözleri cahilî asabiyetlerle sistemli şekilde kör edilmeye çalışıldı. Bu öyle bir perde ki, siyonist işgalin bir sonraki durağı Türkiye olduğu herkes tarafından söylendiği hâlde, zerre miskali açılmıyor. Hem de... Cumhurbaşkanımız Erdoğan (emperyalizm karşısında birlik/bütünlük içinde olunması gerektiğini) "Müslümanlar olarak üstesinden gelmemiz gereken sorunların başında mezhepçilik fitnesi geliyor, ırkçılık fitnesi geliyor. Her zaman ifade ettiğim gibi benim dinim Sünnilik de değildir, Şiilik de değildir; benim dinim İslam'dır..." diye yıllar önce uyardığı hâlde. *** İran'ın rehberini ve komutanlarını ilk saldırıda katletmekle moral değerlerinin yıkılacağını, paramparça olacaklarını düşündüler. Tam aksine, İran'ın kenetlenmesine neden oldular. Kenetlenmekle de kalmadılar, karşılık vermeye başladılar. Şu hâle bakar mısınız: Milyon dolarlık teknoloji harikaları, bir mutfak robotu maliyetindeki İHA'lar karşısında nakavt oldu. Sahadaki manzara kibir abidesinin çöküşüdür. Mühimmat bitiyor, karizma yerle bir oluyor, stratejik derinlik yerini stratejik kaçışa bırakıyor. "Yenilmez" denilen ABD-İsrail bugün Kuveyt semalarında kendi gölgesinden korkar hâle geldi. Üç adet F-15 savaş uçağı, bizzat müttefikleri tarafından "yanlışlıkla" indirildi. Bölgedeki elçilikler ise birer birer boşaltılıyor. Yani, personelini kaçıran, diplomatlarını gizlice tahliye eden bir "dev" portresi izliyoruz. Körfez'den yükselen dumanlar, sadece yanan üslerin değil, çöken bir illüzyonun göstergesidir.